Zakład Doskonalenia Zawodowego w Warszawie jest stowarzyszeniem oświatowym o tradycjach sięgających ubiegłego wieku. W II połowie XIX wieku, gdy z dużą dynamiką zaczął rozwijać się warszawski przemysł i rzemiosło oraz gwałtownie wzrosło zapotrzebowanie na kształcenie fachowców w różnych dziedzinach, profesor matematyki - Roman Żuliński podjął się organizowania pierwszych odczytów oświatowych dla rzemieślników warszawskich. W kolejnych latach cele kształcenia i doskonalenia zawodowego realizowane były - ze względu na określoną sytuację społeczno-polityczną - w zmieniających swe nazwy placówkach, uznawanych przez historyków za protoplastów Zakładu Doskonalenia Zawodowego w Warszawie.

Chronologicznie były to:

- Muzeum Rolnictwa i Przemysłu (od 1875 r.) prowadzące kształcenie zawodowe poprzez tzw. "Sale rysunkowe", gdzie rozpoczynała swą karierę naukową wybitna uczona polska, laureatka nagrody Nobla Maria Skłodowska-Curie,
- Muzeum Rzemiosł i Sztuki Stosowanej (od 1892 r.),
- Instytut Naukowy Rzemieślniczy im. J. Piłsudskiego (od 1935 r.),
- Rzemieślniczy Instytut Doskonalenia Zawodowego,
- Instytut Naukowy Rzemieślniczy,
- Zakład Doskonalenia Rzemiosła.

Od 1962 roku stowarzyszenie funkcjonuje pod nazwą:
Zakład Doskonalenia Zawodowego w Warszawie.